Let's not be strangers!

Schrijf je in ontvang een verrassing in je mailbox!

Nee, bedankt

‘Heet je echt Jules Bean?' Een van de meest gestelde en wat mij betreft leukste vragen die ik regelmatig hoor. Sorry, mijn eigen naam is veel minder exotisch. Hoi, ik ben Miriam!

Ik ben als klein meisje begonnen met het maken van sieraden. Ik haalde kettingen van mijn moeder uit elkaar voor de materialen, kocht van mijn zakgeld rocailles en scharrelde overal andere materialen op. Avonden lang zat ik op bed in mijn meisjeskamer sieraden te maken die ik steevast weer uit elkaar haalde om iets anders van te maken. Eigenlijk vond ik het gewoon zonde om mijn mooie kralen maar een keertje te kunnen gebruiken. 

Op vakantie in de caravan gingen de kralendozen mee, en zelfs toen ik voor een paar maanden in Frankrijk ging werken sleepte ik een koffer vol kralen mee in het vliegtuig, door in het volgende vliegtuig en uiteindelijk mee in de trein. Sieraden maken was ontspannend, en ik ging altijd door tot ik het perfecte sieraad had.

Toen ik een jaar of 12 was leek het me een goed idee om mijn collectie te gaan verkopen op Koninginnedag, dus ik moest aan de bak! Ik reeg het eelt op mijn vingers (ok, dat viel wel mee) en mijn vader nam me mee naar de hobbywinkel om veel sluitinkjes te kopen. Met een knap staaltje onderhandelen scoorde mijn vader wat korting op de 50 slotjes die ik kocht. Ik voelde me weliswaar een beetje beschaamd, maar de eerste winst was binnen! ;)

Mijn tafeltje op Koninginnedag lag vol met sieraden, en elke keer als ik er weer eentje verkocht voor twee gulden hoopte ik dat mijn kunstwerk goed terecht zou komen bij de nieuwe eigenaar. (ik sta links)

 

Goed, tijd voor een sprongetje. Makers gonna make, want in de loop van de jaren is sieraden maken altijd mijn grootste ontspanning geweest. Als ik terug in de trein zat na mijn werk keek ik er al naar uit om ’s avonds weer aan de slag te kunnen met een van mijn nieuwste projecten.

En eigenlijk is dat nooit meer veranderd.

Het allerliefst zou ik de hele dag sieraden maken, materialen verzamelen en mijn voorraad organiseren, maar helaas.. Waar ik vroeger ook graag de avonden en weekenden doorwerkte, maak ik tegenwoordig heel graag tijd voor andere dingen. Biertjes drinken met de leukste vrienden van de hele wereld, weekendjes weg met mijn vriend, bloemen kopen bij de bloemist, series kijken, op bezoek gaan bij mijn broer in Barcelona, mijn kledingkast uitmesten, op rommelmarkten staan, spelen met kat Bill, koffie drinken, van glijbanen glijden met kinderen van vrienden of mijn oudste broer, en ouderwets eten bij mijn ouders. Niet erg rock ’n roll, maar stiekem ben ik gewoon een beetje een huismus. Waar ik vroeger vaak naar de kroeg of feestjes ging denk ik nu; WEEKEND! Feestje op de bank met een biertje en kaasjes. Potverdikkie, ik hoor het mezelf zeggen.

 

En elke maandag na het weekend, begin ik weer vol enthousiasme aan dat wat ik het liefst doe; werken aan de groei van Jules Bean.

 


Laat een bericht achter

Deze blog is gemodereerd.